IMG_1282

Op de dag van oplevering moet ik tot de middag wachten voordat ik terug kan naar mijn eigen huisje. De verhuizers zijn druk bezig alle grote spullen terug te zetten zoals het stond voor de verhuizing. Half drie mag ik terug. Vanaf twee uur neemt de spanning toe. Zou het dan toch. “Komt goed” zeg ik tegen mezelf.

Als ik om half drie mijn woning betreedt met al mijn spullen weer op de vertrouwde plek ben ik blij, heel blij. Prachtig. Echt alles staat weer op dezelfde plek. Wauw. Bij het nalopen van de spullen blijk ik 3 schadegevalletjes te hebben. “Wordt allemaal vergoed mevrouw. Het verhuisbedrijf neemt contact met u op”. Ik krijg uitleg over de geïnstalleerde onderdelen en dan kan het uitpakken beginnen.

Oh nee, wacht even. Er komt nog iemand het gas checken. Een half uur later komt iemand de verwarming checken. Weer een half uur later komt iemand een strip plaatsen in het achterzetraam. Het is een komen en gaan van werkers die de laatste check nog willen uitvoeren. Het uitpakken is daardoor heel onrustig. Ik besluit maar even te gaan zitten en de lui hun werk te laten doen. Het liefst wil ik alles uitpakken en lekker gaan klussen. Het huisje is nu zo mooi, dan pak ik zelf ook maar even aan met verven, afkitten, nieuwe douchekop en keukenkraan. Als de werklui de deur uit zijn, komen om beurten de buren kijken hoe mooi het is geworden. En wederom moet ik wachten met uitpakken. Geen probleem, ik pas me aan, aan het ritme van de dag. Veel keuze heb ik niet. Ik ben moe, moe van alle stress, van alle boor- en timmergeluiden, van schreeuwende werklui, van alle rommel om je heen. ‘Nog even volhouden, straks is alles klaar’, zeg ik maar weer tegen mezelf.

Om me heen merk ik dat buren hier ook last van hebben. Van alle rommel, van de hele dag, ook in het weekend, werkgeluiden. Van werklui die dagen na de oplevering toch nog klusjes moeten afronden. En gelijk hebben ze. Geen verwijt, maar een advies: Kies voor een vooroplevering, twee of drie extra dagen in de wisselwoning en dan de definitieve oplevering. Vanaf dat moment geen werklui meer in de woning en de huurder in alle rust zijn geliefde en vertrouwde plekje weer laten inrichten.

Volgende keer het laatste deel…hoe is het nu, na 3,5 maand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s